Η ύφανση χαλιών στην Κίνα πιστεύεται ότι έχει αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων, αντλώντας επιρροές τόσο από τις κινεζικές διακοσμητικές τέχνες όσο και από τις υφαντικές παραδόσεις των γειτονικών περιοχών στην Κεντρική Ασία και το Θιβέτ. Μέχρι τη δυναστεία Τσινγκ (1644–1912), η ύφανση χαλιών είχε γίνει μια καθιερωμένη τέχνη, με χαλιά με λεπτή ύφανση να παράγονται για αυτοκρατορικά παλάτια, βουδιστικούς ναούς και τα σπίτια πλούσιων οικογενειών. Πολλά σχέδια αντανακλούσαν τον παραδοσιακό κινεζικό συμβολισμό, με δράκους, άνθη λωτού, παιώνιες, νυχτερίδες και μοτίβα σύννεφων που αντιπροσώπευαν ευημερία, μακροζωία, προστασία και αρμονία.
Τα κύρια κέντρα ύφανσης βρίσκονταν στη βόρεια Κίνα, ιδιαίτερα γύρω από το Πεκίνο, την Τιαντζίν και τη Νινγκσία, όπου η πρόσβαση σε μαλλί υψηλής ποιότητας υποστήριζε την παραγωγή χοντρών, ανθεκτικών χαλιών με απαλή υφή. Κάθε περιοχή ανέπτυξε το δικό της ξεχωριστό στυλ, αν και τα κινεζικά χαλιά παρέμειναν γενικά αναγνωρίσιμα για τις ευρύχωρες συνθέσεις τους, τις ισορροπημένες διατάξεις και τις συγκρατημένες χρωματικές παλέτες τους.
Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, τα κινέζικα χαλιά έγιναν ολοένα και πιο δημοφιλή στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, οδηγώντας σε μεγαλύτερη παραγωγή για εξαγωγή, διατηρώντας παράλληλα πολλά παραδοσιακά στοιχεία σχεδιασμού. Τα περισσότερα vintage κινέζικα χαλιά που διατίθενται σήμερα υφάνθηκαν μεταξύ των αρχών του 1900 και της δεκαετίας του 1980. Έκτοτε, η παραγωγή παραδοσιακών χειροποίητων κινεζικών χαλιών έχει μειωθεί σημαντικά, καθιστώντας τα αυθεντικά vintage παραδείγματα όλο και πιο περιζήτητα από συλλέκτες και ιδιοκτήτες σπιτιών που εκτιμούν την δεξιοτεχνία, την πολιτιστική κληρονομιά και τη διαχρονική αισθητική τους.