Η παράδοση Turkaman προέρχεται από τις νομαδικές φυλές της Κεντρικής Ασίας, οι οποίες ήταν γνωστές για την ικανότητά τους να δημιουργούν ανθεκτικά, φορητά υφάσματα που χρησίμευαν τόσο ως λειτουργικά καλύμματα δαπέδου όσο και ως εκφράσεις πολιτιστικής ταυτότητας. Με την πάροδο των αιώνων, αυτές οι τεχνικές μετακινήθηκαν και εξελίχθηκαν, με τα καλύτερα σύγχρονα παραδείγματα να δημιουργούνται συχνά στη Μέση Ανατολή.
Η δεξιοτεχνία πίσω από αυτά τα χαλιά καθορίζεται από τη δέσμευση για πυκνή και στιβαρή κατασκευή. Ο όρος Turkaman αναφέρεται σε αυτή τη συγκεκριμένη γενεαλογία ύφανσης, η οποία δίνει προτεραιότητα σε μια σφιχτή ύφανση που επιτρέπει περίπλοκα, μακράς διαρκείας μοτίβα που αντιστέκονται στη φθορά με την πάροδο του χρόνου.
Οπτικά, αυτά τα χαλιά φημίζονται για την εμβληματική γεωμετρική τους γλώσσα. Το πεδίο οργανώνεται συνήθως με επαναλαμβανόμενα μοτίβα, όπως το κλασικό gul, τα οποία είναι συχνά διατεταγμένα σε δομημένες, ρυθμικές σειρές. Τα περιθώρια είναι εξίσου επίσημα, πλαισιώνοντας τον κεντρικό σχεδιασμό με ακριβή, επαναλαμβανόμενα σύμβολα που αντικατοπτρίζουν την κληρονομιά του υφαντή.
Οι συλλέκτες και οι λάτρεις εκτιμούν αυτά τα χαλιά για το πολιτιστικό τους βάρος και την τεράστια ικανότητα που απαιτείται για την παραγωγή τους. Η κατοχή ενός κομματιού Turkaman αποτελεί μια επένδυση σε μια ζωντανή ιστορία, αντιπροσωπεύοντας μια γέφυρα μεταξύ των αρχαίων νομαδικών παραδόσεων και του σύγχρονου σπιτιού.
